Formy tworzenia popytu.

Uwagi powyższe nie oznaczają zresztą, że kreowanie dodatkowego popytu przez państwo przebiega w krajach współczesnego kapitalizmu jedynie w formie wydatków zbrojeniowych. Decydująca ich rola nie oznacza, że określonej roli nie spełniają nadal również inne formy tworzenia popytu, wypróbowane w okresie „New Dealu". Rozszerzeniu tych form sprzyja walka klasy robotniczej, która dąży do poprawy swego położenia. Pewną rolę odgrywa więc i system zasiłków dla bezrobotnych, i budownictwo socjalne, i rozbudowa infrastruktury, i dofinansowywanie budownictwa mieszkaniowego. Nie można nie dostrzegać roli tych posunięć, ale nie można również abstrahować od faktu, że kredyt studencki na tworzenie dodatkowego popytu w rozwiniętych krajach kapitalistycznych: Stanach Zjednoczonych, Anglii, RFN, Francji — jest przeznaczona na finansowanie wydatków zbrojeniowych.