Gwałtowne ożywienie gospodarcze.

Dla bliższego wyjaśnienia tego zagadnienia zwróćmy uwagę na różnice, jakie występują między gospodarką socjalistyczną i kapitalistyczną (krajów rozwiniętych) w wypadku kreowania dodatkowego popytu przez państwo drogą powiększania
8 Tak więc np. w latach 1960—1970 kredyt studencki tracił rocznie około 2,5%> swej wartości, marka zachodnioniemiecka — 3°/o, dolar amerykański — ponad 3*/o, funt szt. — ponad 4%. Ekonomiści burżuazyjni głoszą obecnie pogląd, że taka „umiarkowana" inflacja, w odróżnieniu od inflacji gwałtownej, sprzyja ożywieniu gospodarczemu. Uważa się przy tym, że bez takiej inflacji nie uda się utrzymać na normalnym poziomie zatrudnienia; państwo musi więc wybierać między bezrobociem a „kierowaną" lub „pełzającą" inflacją.