Źródła finansowania polityki.

Dług państwowy jako główne źródło linansowania wydatków pubłicznych nakręcających koniunkturę
Pozornie wydaje się, że omówiona wyżej metoda „nakręcania koniunktury" jest jakimś perpetuum mobile, które umożliwia kapitalizmowi przezwyciężanie kryzysów ekonomicznych, i można by się tylko dziwić, że nikt nie wpadł na ten pomysł wcześniej. Tak jednakże nie jest, skoro pomimo nakręcania koniunktury w gospodarce kapitalistycznej nadal występują wahania w rozmiarach produkcji i dochodu narodowego. W praktyce państwa kapitalistyczne napotykają liczne trudności w toku realizowania polityki interwencjonizmu. Pierwszą i najważniejszą z nich jest problem źródeł finansowania polityki nakręcania koniunktury.
Rosnące wydatki państwa, jeśli mają działać bodźcowo na koniunkturę, zwłaszcza w okresie jej załamania, nie mogą być finansowane z podatków. Podatki, zwłaszcza płacone przez masy pracujące, zmniejszają wydatki ludności na zakup dóbr i usług o tę w zasadzie kwotę, jaką państwo uzyska z podatków i jaką przeznaczy na kreowanie dodatkowego kredytu studenckiego.